Zuster, help me even in die stoel! Ik loop naar mw toe, en denk intussen na hoe ik haar in hemelsnaam in die stoel krijg. Want ik ken mijn dames inmiddels vrij goed, en ze gáát in die stoel :) "Mw, u hebt zelf al zo'n fijne stoel waar u inzit, wat wilt u drinken?". Helaas, mijn afleiding werkt niet. Mw staat (je snapt het soms niet!) al en houdt zich met alle macht aan de tafel vast. Ik schuif inmiddels haar aangemeten rolstoel aan de kant en race de huiskamerstoel eronder, vlák voor mw neerploft alsof ze alle vertrouwen in mijn kunnen heeft. Pfoe! Nu wil ze wel wat drinken: "Zuster, geef me wat cola". Dat is goed lieverd, komt eraan. Ik sta bij de koelkast als mw me heel hard roept. Wanneer ik bij haar kom met de cola en ook maar vast de maaltijd, want ik was aan het koken toen ze me voor het eerst riep, kijkt ze me boos aan. "Deze stoel zit niet comfortabel, waarom moet ik hier zitten van jou?!" Ik probeer het onvermijdelijke nog even uit te stellen, want er wachten nog 5 mensen op hun eten dat nu koud staat te worden. "Kijk eens, uw maaltijd, eet smakelijk!" Mevrouw trapt er niet in. Nog voor ik 2 anderen hun maaltijd heb geserveerd heeft ze zo goed duidelijk gemaakt dat ze niet meer in die stoel wil, dat ik haar weer in haar rolstoel help. Mw kijkt me met een grote glimlach aan en trippelt weg van tafel. Achter me hoor ik: "Zuster! Mijn eten is hartstikke koud!" Eet smakelijk!

Posted by tamaraharzevoort at 2023-07-10 17:58:33 UTC